روزای من...

اشکهایم ریخت و کوله باری کرد و برد در اتاق سرد و تاریکی برایم دل سپرد زیر آوار سکوتی در خیالش می سرود شعری از دیوان غم،با آه و افسوسی که خورد در کنار پنجره،شب های تنهایم گذشت با سه تاری که به قلبش عاشقی زد دستبرد او دلیل دلخوشی ها بوده و اما چه زود فصل پاییزش رسید و برگهایش،زرد شد آخرین حرف دلش، من با تو باران می شوم بعد از این دیدار بارانی،سکوتی کرد و رفت باز هم درهای غمخانه،به رویم باز شد باختم من باختم ای عشق، بازی را بگو، من نفهمیدم که او با خود چه برد........ روزای من......

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد کس جای در این خانه ویرانه ندارد دل را به کف هر که دهم باز پس آردکس تاب نگهداری دیوانه ندارد در بزم جهان جز دل حسرت کش مانیستآن شمع که میسوزد و پروانه ندارد دل خانه عشقست خدا را به که گویم کارایشی از عشق کس این خانه ندارد گفتم مه من! از چه تو در دام نیفتیگفتا چه کنم دام شما دانه ندارد در انجمن عقل فروشان ننهم پایدیوانه سر صحبت فرزانه ندارد تا چند کنی قصه اسکندر و داراده روزه عمر این همه افسانه ندارد از شاه و گدا هر که در این میکده ره یافت جز خون دل خویش به پیمانه نداردپژمان بختیاری روزای من......

بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟... برای خوب دویدن چقدر باید داد؟ به بارگاه خدا می برند روح مرا... برای دیر رسیدن چقدر باید داد؟ میان بودن و رفتن،کدام سهم من است... برای قرعه کشیدن چقدر باید داد؟ بدان که گرگ صفت نیستم، من انسانم... ولی برای دریدن چقدر باید داد؟ در این زمانه که نان آبروی انسانهاست... برای قلب خریدن چقدر باید داد؟ صدای پای نبودن،سکوت قلب من است... برای صدا شنیدن چقدر باید داد؟ درون سینه اگر جای زندگی خالی است... بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟نغمه رضائی روزای من......

تو مرا آزردی . . . که خودم کوچ کنم از شهرت . . . تو خیالت راحت میروم از قلبت . . . . میشوم دورترین خاطره در شبهایت تو به من میخندی و به خود میگویی: باز می آید و میسوزد از این عشق ولی . . . برنمیگردم ، نـــــَــــه . . . .!!!!!!! میروم آنجا که دلی بهر دلی تـَـب دارد . . . "عـــشـــق" زیباست و حرمت دارد . . .سهراب_سپهری روزای من......